વાયુ વિસર્જન (Gas Discharge) શું છે?
આ એક સરળ વિજ્ઞાની પ્રક્રિયા છે. એક કાચની ટ્યુબ (ડિસ્ચાર્જ ટ્યુબ) લઈએ છીએ જેમાં થોડું દબાણ ઘટાડીને (low pressure) વાયુ (હાઇડ્રોજન અથવા હવા) ભરીએ છીએ. ટ્યુબના બે છેડે બે મેટલ પ્લેટ્સ (ઇલેક્ટ્રોડ્સ) હોય છે: એક એનોડ (+) અને એક કેથોડ (-). જ્યારે આ ટ્યુબમાં ખૂબ જ ઊંચું વોલ્ટેજ (લગભગ ૫૦૦૦-૧૦૦૦૦ વોલ્ટ) લગાવીએ છીએ ત્યારે વાયુના અણુઓ આયનીકૃત (ionise) થઈ જાય છે – એટલે કે ઇલેક્ટ્રોન અલગ થઈ જાય છે. આનાથી વીજળીનો પ્રવાહ ચાલુ થાય છે અને બે પ્રકારના કિરણો ઉત્પન્ન થાય છે:
- કેથોડ રે (ઇલેક્ટ્રોનના કિરણો – નેગેટિવ)
- અને પોઝિટિવ આયન્સના કિરણો (કેનાલ રે).
આ પ્રક્રિયાને જ Gas Discharge કહેવામાં આવે છે. આ જ પ્રક્રિયા થોમસનના કેથોડ રે પ્રયોગમાં પણ વપરાઈ હતી.
ગોલ્ડસ્ટીને આ પ્રયોગ કેવી રીતે અને ક્યાં કર્યો? ૧૮૮૬માં જર્મન વૈજ્ઞાનિક E. Goldsteinએ જર્મનીમાં પોતાના લેબોરેટરીમાં આ પ્રયોગ કર્યો. તેમણે સામાન્ય ડિસ્ચાર્જ ટ્યુબમાં ફેરફાર કર્યો – કેથોડ (નેગેટિવ ઇલેક્ટ્રોડ)માં નાના-નાના છિદ્રો (holes) પાડ્યા.
પ્રયોગની રીત:
- ટ્યુબમાં નીચા દબાણે વાયુ ભરી.
- ઊંચું વોલ્ટેજ લગાવ્યું.
- કેથોડ તરફથી (છિદ્રોમાંથી) એક ફિક્કો પ્રકાશિત કિરણો (luminous rays) આગળ વધતા જોવા મળ્યા. આ કિરણો કેથોડ રેની ઊલટી દિશામાં જતા હતા અને તેઓ કેથોડના છિદ્રો (canals) માંથી પસાર થતા હતા, તેથી તેમને Canal Rays (કેનાલ કિરણો અથવા Anode Rays) કહેવાયા. આ કિરણો પોઝિટિવ ચાર્જવાળા હતા અને તેમનું દળ ઇલેક્ટ્રોન કરતા ૨૦૦૦ ગણું વધારે હતું – આ જ પ્રોટોન હતા!
નીચે આ પ્રયોગની સેટઅપના ચિત્રો છે જેથી સમજવું સરળ થાય:



આજે વૈજ્ઞાનિકો આ પ્રયોગ ફરી કરે છે કે નહીં? હા, બિલકુલ! આ પ્રયોગ આજે પણ સ્કૂલ-કોલેજના ફિઝિક્સ/કેમિસ્ટ્રી લેબમાં દર્શાવવામાં આવે છે (ખાસ કરીને NCERT અથવા બોર્ડના સિલેબસમાં). વાસ્તવિક સેટઅપ અથવા એનિમેશન દ્વારા વિદ્યાર્થીઓને બતાવવામાં આવે છે. આજે આ પ્રયોગની જરૂર પ્રૂફ માટે નથી (કારણ કે પ્રોટોનની શોધ પહેલેથી જ સાબિત છે), પરંતુ શિક્ષણ અને સમજ માટે હજુ પણ વાપરવામાં આવે છે.
વિડિયો કેવી રીતે જોઈ શકો? ઇન્ટરનેટ પર ઘણા સારા વિડિયો છે – મોટાભાગના એનિમેશન સાથે છે જેથી આખી પ્રક્રિયા સ્પષ્ટ દેખાય છે.
YouTube પર આ રીતે સર્ચ કરો:
તમે યુટ્યુબ (YouTube) ઓપન કરીને નીચે લખેલા અંગ્રેજી શબ્દો સર્ચ કરશો તો તમને આ પ્રયોગના ખૂબ જ સરસ અને અસલી વિડિયો જોવા મળશે:
- “Canal rays experiment in laboratory”
- “Goldstein experiment positive rays”
- “Gas discharge tube experiment”
- “Goldstein canal ray experiment”
- “Canal Ray Experiment demonstration”
- “Discovery of Proton Goldstein experiment animation”
- ગુજરાતી/હિન્દીમાં: “પ્રોટોનની શોધ ગોલ્ડસ્ટીન પ્રયોગ” અથવા “કેનાલ રે પ્રયોગ”
J J thomson (Joseph John Thomson )


રીથેરફોર્ડ નો પરમાણુ નો નમૂનો (Rutherford’s Model of an Atom)
Ernest Rutherford

બોહર નો પરમાણુ નો નમૂનો (Niels Bohr’s Model of Atom)

વિજ્ઞાન – પ્રકરણ ૪: પરમાણુનું બંધારણ
સમજૂતી: વચ્ચે એક ગોળ કેન્દ્ર (ન્યુક્લિયસ) દોરો, અને તેની આસપાસ ત્રણ મોટા ગોળ કુંડાળા (કક્ષાઓ) દોરો. સૌથી અંદરની કક્ષાને K કોશ, બીજીને L કોશ અને ત્રીજી (સૌથી બહારની) કક્ષાને M કોશ નામ આપો.
ન્યુટ્રોન (Neutrons)
James Chadwick (J. Chadwick ) એ ન્યુટ્રોન ની શોધ કરી

વિજ્ઞાન – પ્રકરણ ૪: પરમાણુનું બંધારણ (વધારાના પ્રશ્નો)
| સંજ્ઞા (નામ) | પ્રોટોન (+) | ઇલેક્ટ્રૉન (-) | ન્યુટ્રૉન (વીજભાર વગરનો કણ) |
|---|---|---|---|
| H (પ્રોટિયમ) | ૧ | ૧ | ૦ |
| D (ડ્યુટેરિયમ) | ૧ | ૧ | ૧ |
| T (ટ્રિટિયમ) | ૧ | ૧ | ૨ |
૧. સમસ્થાનિકો (એકસરખા પરમાણુ ક્રમાંકવાળા): દા.ત. કાર્બન-૧૨ અને કાર્બન-૧૪. આ બંનેનો પરમાણુ ક્રમાંક ૬ જ છે, તેથી બંનેની ઇલેક્ટ્રૉનીય રચના ૨, ૪ થશે.
૨. સમદળીય (એકસરખા વજનવાળા પણ અલગ ક્રમાંકવાળા): દા.ત. આર્ગોન (Ar) અને કૅલ્શિયમ (Ca).
- આર્ગોનનો ક્રમાંક ૧૮ છે, તેથી તેની રચના: ૨, ૮, ૮ થશે.
- કૅલ્શિયમનો ક્રમાંક ૨૦ છે, તેથી તેની રચના: ૨, ૮, ૮, ૨ થશે.
વિજ્ઞાન – પ્રકરણ ૪: સ્વાધ્યાયના પ્રશ્નો અને જવાબો
જવાબ ૧૬: તત્ત્વના સમસ્થાનિકો ન્યુટ્રૉનની જુદી-જુદી સંખ્યા ધરાવે છે.
જવાબ ૧૭: Cl- (ક્લોરાઇડ) આયનમાં સંયોજકતા ઇલેક્ટ્રૉનની સંખ્યા 8 છે.
જવાબ ૧૮: સોડિયમની સાચી ઇલેક્ટ્રૉનીય રચના 2, 8, 1 છે.
| ક્રમાંક | દળાંક | ન્યુટ્રૉન | પ્રોટોન | ઇલેક્ટ્રૉન | નામ |
|---|---|---|---|---|---|
| 9 | 19 | 10 | 9 | 9 | ફ્લોરિન |
| 16 | 32 | 16 | 16 | 16 | સલ્ફર |
| 12 | 24 | 12 | 12 | 12 | મૅગ્નેશિયમ |
| 1 | 2 | 1 | 1 | 1 | ડ્યુટેરિયમ |
| 1 | 1 | 0 | 1 | 1 | પ્રોટિયમ |
વિજ્ઞાન – પ્રકરણ ૪: દાખલાઓની સંપૂર્ણ ગણતરી
સરેરાશ પરમાણ્વીય દળ (વજન) શોધવા માટે બંને સમસ્થાનિકોના વજનનો તેમની ટકાવારી સાથે ગુણાકાર કરી સરવાળો કરવો પડે.
સરેરાશ દળ = (પહેલાનું વજન × ટકાવારી) + (બીજાનું વજન × ટકાવારી)
સરેરાશ દળ = (79 × 49.7 / 100) + (81 × 50.3 / 100)
સરેરાશ દળ = (3926.3 / 100) + (4074.3 / 100)
સરેરાશ દળ = 39.263 + 40.743
સરેરાશ દળ = 80.006 u
તેથી, બ્રોમિનનું સરેરાશ વજન આશરે 80 u ગણવામાં આવે છે.
ધારો કે 16X નું ટકાવાર પ્રમાણ = A % છે.
તેથી 18X નું ટકાવાર પ્રમાણ = (100 – A) % થશે (કારણ કે કુલ પ્રમાણ 100% હોય).
સૂત્ર મુજબ: સરેરાશ દળ = 16.2 u
16.2 = [16 × A / 100] + [18 × (100 – A) / 100]
16.2 = (16A / 100) + ((1800 – 18A) / 100)
બંનેના છેદમાં 100 હોવાથી, 100 ને ડાબી બાજુ ગુણાકારમાં લઈ જઈએ:
16.2 × 100 = 16A + 1800 – 18A
1620 = -2A + 1800
હવે 1800 ને ડાબી બાજુ લાવીએ:
1620 – 1800 = -2A
-180 = -2A
A = 180 / 2
A = 90
તેથી, 16X નું પ્રમાણ 90 % અને 18X નું પ્રમાણ (100 – 90) = 10 % હશે.
અહીં Z (પરમાણ્વીય ક્રમાંક) = 3 છે. તેનો અર્થ એ કે તેમાં 3 ઇલેક્ટ્રૉન છે.
– ઇલેક્ટ્રૉનની વહેંચણી (ગોઠવણી): K કક્ષામાં 2, અને L કક્ષામાં 1 (એટલે કે 2, 1).
– સૌથી બહારની કક્ષા (L) માં 1 ઇલેક્ટ્રૉન છે. તે સ્થિર થવા માટે આ 1 ઇલેક્ટ્રૉન સરળતાથી ગુમાવી દેશે.
– ગુમાવેલા ઇલેક્ટ્રૉનની સંખ્યાને જ તેની સંયોજકતા (જોડાવાની શક્તિ) કહેવાય છે.
તેથી તેની સંયોજકતા = 1 થશે અને Z=3 ક્રમાંક ધરાવતું તત્ત્વ લિથિયમ (Li) છે.
દળાંક (કુલ વજન) શોધવા માટે કેન્દ્રમાં રહેલા પ્રોટોન અને ન્યુટ્રૉનનો સરવાળો કરવો પડે.
– X નો દળાંક = 6 (પ્રોટોન) + 6 (ન્યુટ્રૉન) = 12
– Y નો દળાંક = 6 (પ્રોટોન) + 8 (ન્યુટ્રૉન) = 14
સંબંધ: અહીં X અને Y બંનેમાં પ્રોટોનની સંખ્યા (6) એકસરખી છે, એટલે કે તેમનો પરમાણ્વીય ક્રમાંક સરખો છે (બંને કાર્બન જ છે). પરંતુ ન્યુટ્રૉનની સંખ્યા અલગ હોવાથી તેમનો દળાંક (વજન) અલગ છે.
આવા પરમાણુઓને એકબીજાના સમસ્થાનિકો (Isotopes) કહેવાય છે.